Specyfikacja Techniczna: Merkel 203 E Model: 203 E (Bock-Doppelflinte). System zamków: Pełne zamki boczno-płytowe (Sidelocks) typu Holland & Holland. To one nadają mu tę legendarną, "maślaną" pracę spustów. Numer seryjny: (zgodny na baskili, lufach i czółenku). Data produkcji: Listopad 1972 r. (kod na haku luf: 1172). Kaliber: 12/70. Stal luf: Spezial Gewehr Lauf Stahl (wysokogatunkowa stal z Suhl, kuta na zimno). Ryglowanie: Podwójny rygiel Kerstena (górny) – niesamowicie mocny i trwały system. Znaki szczególne jakości: Kółko z "1" w środku: Symbol Erste Qualität (Pierwsza Jakość). Ten egzemplarz został wyselekcjonowany jako produkt premium na eksport. Napis "Suhl": Potwierdzenie pochodzenia z kolebki niemieckiego rusznikarstwa. Sygnatura "Weihrauch G.K.": Znak mistrza, który osobiście pasował i wykańczał ten egzemplarz. Sygnatura konkretnego rusznikarza to "dusza" broni. Nazwisko Weihrauch jest uznane w świecie Suhl – fakt, że osobiście pasował ten egzemplarz, jest bezcenne. To rzadkość. Większość Merkli z tamtego okresu nie ma podpisów rusznikarzy dostępnych dla oka laika, co czyni ten egzemplarz jednostkowym dziełem sztuki. Drewno Tygrysie pasy - obecność "tygrysich pasów" (tzw. tiger stripes lub exhibition grade walnut) w połączeniu z puncą Q1 i nazwiskiem mistrza Weihraucha sprawia, że nie mówimy już o zwykłej broni użytkowej, a o obiekcie kolekcjonerskim. Takie usłojenie występuje w zaledwie kilku procentach wyselekcjonowanych bloków orzecha kaukaskiego lub tureckiego. W 1972 roku takie drewno rezerwowano wyłącznie dla najważniejszych zamówień eksportowych lub dla dygnitarzy. Rok 1972 to moment, w którym zakłady w Suhl miały jeszcze dostęp do starych zapasów sezonowanego orzecha, co wyjaśnia obecność "tygrysich pasów". Egzemplarze o takiej konfiguracji są na rynku wtórnym niezwykle rzadkie i traktowane jako unikatowe okazje kolekcjonerskie. Większość dostępnych modeli Merkel 203E to standardowe wersje z prostym orzechem i bez sygnatur konkretnych mistrzów.